Patrick Koimans
Patrick Koimans (1964), Public Affairs Manager, is sinds 2002 verantwoordelijk voor de relatie van de Delta Lloyd Groep met haar belangrijkste stakeholders zoals politieke en maatschappelijke organisaties. Patrick studeerde politicologie aan de Universiteit van Amsterdam. Hij werkte eerder bij het Verbond van Verzekeraars en de Sociale Verzekeringsbank. Patrick is lid van de BVPA de beroepsvereniging voor Public Affairs.
Vorige week, op donderdag 18 maart, vond weer een NRC Focus seminar plaats, dit keer geheel in het teken van Vertrouwen. Een thema dat voor financiële dienstverleners natuurlijk grote relevantie heeft en daarom bood Delta Lloyd als partner ook ondersteuning aan het seminar in de Beurs van Berlage in Amsterdam. Sprekers: Norb Vonnegut, voormalig stockbroker en schrijver van de Wall Street bestseller “Top Producer”, hier vertaald als “Goud Geld”, Casper de Vries, hoogleraar Monetaire Economie aan de Erasmus School of Economic en hoogleraar Risk Management aan de Duisenberg School of Finance, en de Amerikaanse opinion leader Anna Bernasek, auteur van “The Economics of Integrity. How Wealth is built on Trust”.
Dat veel vertrouwen zoek is geraakt in de kredietcrisis, en de daarop volgend de megafraude van Bernhard Madoff, met in Nederland ook nog het faillissement van Icesave en DSB, dat was voor de toehoorders natuurlijk geen nieuws. Met name Norb Vonnegut (ja, de neef van…) kon daar vanuit zijn eigen ervaring smakelijk over vertellen. Zie ook het interview met hem op NRC tv.
Maar wat vooral door het verhaal van Anna Bernasek heel duidelijk werd, is dat er op dit gebied nog altijd een wereld van verschil bestaat tussen Nederland en de Verenigde Staten. Nederland is een ‘high trust society’, waarin mensen veel vertrouwen hebben in hun medemensen en in instituties. Onder andere omdat we er niet per se van uitgaan dat iedereen alleen maar bezig is met zijn eigen ‘pursuit of happiness’, maar dat er ook nog zoiets bestaat als denken in het algemeen belang. Daartegenover stelde Anna Bernasek de Amerikaanse werkelijkheid van korte termijn beslissingen en zo snel mogelijk rijk worden, waarin het nut van vertrouwen nog vaak ontdekt moet worden. Waarin ze moet uitleggen dat integriteit de onzichtbare infrastructuur vormt van de economie, en dat eigen gewin vooropstellen kan leiden tot het compromitteren van het hele systeem: vertrouwen verdwijnt, bedrijven gaan failliet en markten storten in. Ze bracht in haar voordracht de noodzaak tot vertrouwen aan de man door uit te leggen hoe aan elke geslaagde transactie vertrouwen ten grondslag ligt en dat vertrouwen zich dus uitbetaald in waarde.
Integriteit als business case. Toch een beetje een open deur voor het Nederlandse bedrijfsleven. Wie goed doet, goed ontmoet, zo zeiden we dat vroeger toch al? Onze bestuursvoorzitter Niek Hoek noemt het simpelweg: gewoon fatsoenlijk zaken doen. En daar is Delta Lloyd Groep al twee eeuwen lang heel ver mee gekomen.
Interesse in het maartnummer van NRC Focus, helemaal gewijd aan Vertrouwen? Stuur een mail met daarin uw adres naar q@deltalloyd.nl en wij sturen u een exemplaar toe.
Weet wat u weet voor u een financiële beslissing neemt. Heeft u genoeg kennis om zelf te kiezen? De financiële-kennistest op de website van de AFM helpt u antwoord te geven op deze vraag.
Het is natuurlijk een open deur, maar meer kennis van financiële zaken leidt ook tot meer vermogen. Volgens Maarten van Rooij, wetenschappelijk medewerker bij De Nederlandsche Bank (DNB) en eerder dit jaar gepromoveerd aan de Universiteit Utrecht op onderzoek naar het nut van financiële kennis, scheelt het wel of niet hebben van financieel inzicht algauw zo’n 80.000 euro per gezin aan opgebouwd vermogen. Dat verschil zit verspreid in aandelen, spaargeld en – vooral - de overwaarde op eigen woning.
Het onderzoek van Maarten van Rooij toont aan dat heel veel mensen er op financieel gebied een potje van maken. Dat is niet nieuw zou ik zeggen. Zo ontdekte Van Rooij dat een derde van alle Nederlandse gepensioneerden achteraf meer had willen sparen voor het pensioen. Nog erger is dat maar weinigen hun tekort beseffen; een groot deel van de respondenten uit zijn onderzoek schatten het vermogen dat ze opbouwen veel te optimistisch in. Daar zit voor de toekomst nog wel een spannende uitdaging, een verwachtingskloof. Volgens van Rooij hebben Nederlanders moeite om vooruit te denken en ze lijden aan uitstelgedrag, vooral bij moeilijke beslissingen. Wat financiële beslissingen en lang lopende financiële verplichtingen veelal zijn. Bovendien blijken ze vaak het advies van familie en vrienden op te volgen. Terwijl ze natuurlijk beter een professionele en onafhankelijke adviseur in de arm hadden kunnen nemen. Ook financiële dienstverleners kunnen met goede voorlichting en transparante informatie de financiele kennis flink vergroten. Als er tenminste op een of andere manier aansluiting wordt gevonden bij die overduidelijk onwillige consument. Want ‘mensen zijn in eerst instantie zelf verantwoordelijk. Ze moeten inzien hoe belangrijk kennis van geldzaken is,’ aldus Van Rooij.
Het proefschrift van Maarten van Rooij is in ieder geval interessante kost voor de financiële wereld. Vooral omdat het geschreven is in het midden van de financiële crisis. Het al dan niet aanwezig zijn van financiele kennis heeft immers belangrijke gevolgen voor de pensioenplanning en spaar- en beleggingsbeslissingen van gezinnen.
Proefschrift Maarten van Rooij
Vandaag is als bijlage in het NRC Handelsblad Q4 van Delta Lloyd Groep verschenen. Misschien heeft u het al gezien, zo niet dan kan dat ook hier.
Onder de noemer ‘Vooruitkijken in Crisistijd’ maakt Delta Lloyd Groep, aan de vooravond van Prinsjesdag 2009, de balans op na een jaar van diepe recessie. Zo wordt in Q4 onze bestuursvoorzitter Niek Hoek geïnterviewd over de noodzaak van goed risicomanagement als je de toekomst van je klanten zeker wilt stellen. Verder is er een interview met Frank Botman van Cyrte Investments, onderdeel van Delta Lloyd Groep, over hoe je de toekomst ook voor je kunt laten werken, zelfs in crisistijd.
Werken aan een zekere toekomst brengt met zich mee dat je je een voorstelling moet kunnen maken van mogelijke toekomsten, en een ongelooflijk belangrijk hulpmiddel daarbij zijn scenario’s. Hoe scenario’s eruit kunnen zien in de praktijk hebben we drie maanden geleden laten zien met Q3. Daarin werden twee door Delta Lloyd Groep ontwikkelde toekomstscenario’s met de wereld gedeeld, in de vorm van samenvattende slide shows en als twee dossiers.
Scenario’s komen tot stand door de kennis, verbeeldingskracht en ideeën van mensen binnen en buiten Delta Lloyd Groep bij elkaar te brengen. Ik ben trots dat in Q4 drie vooraanstaande publicisten die bijdragen aan ons vermogen over de toekomst na te denken hier hun visie geven op de wereld na de financiële crisis. De drie polemische artikelen sluiten aan op onze scenario’s. En omdat ze vragen om een reactie worden ze meteen ook op dit blog gepost.
De Amerikaanse econoom en publicist Robert Kuttner schrijft in ‘De toekomst: nieuw evenwicht of stagnatie?’ dat we op een kruispunt staan tussen twee wereldbeelden en visionair leiderschap hard nodig is. De Zweed Johnny Munkhammar, analist en commentator, stelt in ‘De financiële crisis – het falen van de politiek’ dat nu diepgaande hervormingen noodzakelijk zijn, waarbij hij vast een agenda opstelt voor daadkrachtige politici. Zie ook hier een gefilmd interview met Johnny Munkhammar, waarin hij uitgebreid over dit onderwerp praat.
Tenslotte de Nederlandse filosoof René Gude: hij pleit in ‘De beste duurzame delta ter wereld’ voor een on-Nederlands soort ‘grootmoedig patriottisme op een vrije wereldmarkt’. Mijn advies: lees en denk mee!
De toekomst van de financiële dienstverlening en de toekomst van onze klanten hebben veel met elkaar te maken. Gaat het slecht met de financiële wereld, dan staan ook de pensioenen onder druk. De meeste Nederlanders weten dat natuurlijk wel. Maar weten ze eigenlijk ook wat er echt aan de hand is?
Pensioenfonds en verzekeraar staan voor dezelfde vraag: hoe bieden we onze deelnemers een zo hoog mogelijk perspectief op indexatie? Dat je daarbij zowel je beleggings- als je renterisico moet afdekken, is een les die op dit moment vooral ondernemingspensioenfondsen op de harde manier leren. Om te kunnen voortbestaan, zul je je voortdurend kritisch moeten afvragen of je nog wel op de juiste weg bent.
De gemiddelde Nederlander weet over het algemeen wel dat de daling van de dekkingsgraad van pensioenfondsen gevolgen heeft voor de hoogte van (toekomstige) pensioenaanspraken. Vooral oudere werknemers en gepensioneerden zijn zelfs in staat het dekkingspercentage van hun pensioenfonds te noemen (“mijn fonds is in onderdekking, de dekkingsgraad is kleiner dan 100 procent!”). Maar slechts weinig mensen blijken zich te realiseren dat voor een werkelijk welvaarts- of waardevastpensioen dekkingsgraden nodig zijn van meer dan 150 procent. Ze hebben niet door wat het betekent als een pensioenfonds langere tijd vanwege een tegenvallende dekkingsgraad niet of slechts gedeeltelijk indexeert. Dat dat betekent dat je na een lang werkzaam leven en jarenlange afdracht van pensioenpremie niet eens een half ei krijgt, maar gewoon een lege dop. … >>
Dat het goed fout is gegaan bij vele financiële instellingen de afgelopen jaren, dat weten we nu. Maar hoe gaat de aanstormende generatie leiders ethiek, macht en verantwoordelijkheid vormgeven, als antwoord op de kredietcrisis? Afgelopen maandag 16 maart was er een symposium over dit onderwerp in de Rode Hoed, georganiseerd door Opportunity in Bedrijf samen met onder andere het Financieele Dagblad. Niek Hoek bestuursvoorzitter van Delta Lloyd sprak daar ook.
Volgens hoogleraar Jaap Winter, hoogleraar ondernemingsrecht en uitdager op het symposium, zijn topmensen uit de financiële wereld vooral geneigd anderen de schuld te geven van de kredietcrisis of het systeem aan te klagen, in plaats van te kijken naar de eigen verantwoordelijkheid. Hij ziet wel wat in de eed voor financiële instellingen waar Wouter Bos voor pleit: verantwoordelijkheid nemen en staan voor wat je belooft aan aandeelhouders, klanten en werknemers.
Niek Hoek pleit ook voor zo’n benadering en hij sprak over hoe we richting kunnen geven aan een nieuw “stakeholdersmodel”. Want de kredietcrisis heeft alles te maken met tegengestelde belangen. Met het kiezen voor korte termijn tegenover lange termijn, en daarmee voorrang geven aan individuele belangen boven het collectieve belang. De financiële instellingen hebben vanuit het Angelsaksische model geprobeerd met zo min mogelijk kapitaal zoveel mogelijk rendement te behalen, en zie waar dat toe heeft geleid.
Belangrijke vraag op het symposium was ook of er iets moet veranderen aan het old boys network dat de financiële wereld nu nog is. Dat die mannen het in ieder geval niet hebben kunnen voorkomen is een feit, merkte Jaap Winter op, maar zou de crisis ook zijn ontstaan met meer vrouwen aan het roer? Had diversiteit de crisis kunnen vermijden? Het verleden leert dat een diverse organisatie het beter doet dan een organisatie met alleen maar oude mannen. Een vorm van risicospreiding dus eigenlijk. Vakkennis, motivatie, een onafhankelijke geest, dat is het belangrijkste. En als team verantwoordelijkheid nemen. En als topmanagement open blijven staan voor die hele, diverse organisatie. Dan krijg je ook geen verkokering bij de CEO. Op naar meer diversiteit: jongeren, vrouwen, allochtonen, ouderen.
Zie ook een kort verslag van het symposium op RTL Z.
Terug naar boven
