Archief van november 2009
Uitgeverij Sanoma levert als op bestelling de Nederlandse onderbouwing van het vorige week op dit blog geconstateerde internationale marktpotentieel van vrouwen. In Women Want More stellen onderzoekers Michael Silverstein en Kate Sayre vast dat het economische belang van vrouwen wordt onderschat. Als gevolg daarvan worden vrouwen verkeerd benaderd door bedrijven en niet in de laatste plaats door de financiële sector. En het is deze constatering die nu helemaal wordt bevestigd door het zojuist afgeronde Nederlandse Trendbox onderzoek ‘Zijn domein, haar terrein?’, waarin wordt gekeken naar de rol van vrouwen in een aantal van oorsprong typische mannendomeinen (geld, auto’s en elektronica).
De vrouw blijkt steeds vaker dé financiële expert in het huishouden. Haar rol bij het nemen van beslissingen over financiële producten is groot en meer dan de helft van alle Nederlandse vrouwen (56%) zegt dat zij thuis de financiële zaken regelt.
Interessant is ook dat vrouwen op een andere manier omgaan met financiële zaken, zo bleek al uit Women Want More. Zo ook uit dit onderzoek: vrouwen zijn voorzichtiger bij de aanschaf van financiële producten en ze nemen minder risico. Veiligheid en betrouwbaarheid zijn voor vrouwen significant vaker belangrijke criteria bij de keuze voor een financiële aanbieder dan voor mannen. Conclusie: wie de marktpotentie van vrouwen serieus neemt, zal zich moeten afvragen of het huidige aanbod wel het juiste is. Om nog maar niet te spreken van de marketing van die producten: 73 procent van de vrouwen blijkt zich totaal niet aangesproken te voelen door reclame van financiële dienstverleners. Werk aan de winkel dus, constateert het onderzoek.
Opvallend is overigens dat mannen zelf zeggen meer kennis te hebben over financiële zaken dan vrouwen. Tsja.
Lees meer over het onderzoek van Sanoma.
In de Harvard Business Review van september 2009 een interessant artikel dat de rol van vrouwen in onze economie nou niet eens vanuit de beperkte en immer bedroevende (carrière)mogelijkheden belicht, maar vanuit de gigantische kansen die vrouwen als markt te bieden hebben. Onderzoekers Michael J. Silverstein en Kate Sayre, beiden partners van de Boston Consulting Group, betogen in ‘The Female Economy’ dat vrouwen als markt meer kansen te bieden hebben dan India en China bij elkaar! Dus, vragen ze zich af, ‘why are companies doing such a poor job of serving them?’
De meeste bedrijven blijven zich vooral op mannen richten en doen niet genoeg moeite om uit te zoeken wat vrouwen willen. Terwijl bedrijven die zich er wel in verdiepen en verder weten te komen dan bestaande producten roze maken zichzelf een prachtige positie in de post-crisis economie kunnen verwerven.
In het onlangs verschenen boek Women Want More: How to Capture Your Share of the World’s Largest, Fastest-Growing Market werken de auteurs deze gedachte verder uit. En daarbij zijn ze niet over één nacht ijs gegaan: aan het boek ligt een onderzoek onder 12.000 vrouwen uit 22 landen ten grondslag. Daaruit bleek onder andere dat vrouwen zich, ondanks al hun ‘spending power’ ondergewaardeerd voelen, slecht begrepen en vooral ook slecht geserviced.
De schrijvers gaan dieper in op een aantal branches waarover de ontevredenheid groot is. De financiële sector verdient volgens de schrijvers de prijs als minst sympathieke branche voor vrouwen: paternalistisch, tamelijk respectloos en ongeïnteresseerd ten opzichte van vrouwen en hun specifieke consumentenwensen. Maar tegelijkertijd is het de sector die het meest kan winnen bij ander gedrag.
Lees het boek, of op zijn minst de artikelen en achterliggende onderzoeken die de Boston Consulting Group op haar site heeft gezet, inclusief het oorspronkelijke artikel uit de Harvard Business Review. Zie vooral ook het artikel dat speciaal over vrouwen en financiële dienstverlening gaat: Women Want More (in Financial Services). Met daarin ook de aanbevelingen die de financiële sector wel eens groei voor jaren zou kunnen bezorgen.
Twee weken geleden wezen we op de roep om ethiek in het bedrijfsleven van onder andere econoom Lans Bovenberg. Als aanvulling daarop stuurt professor Bovenberg nu een interessant artikel van zijn hand, Herstel van vertrouwen in samenleving en bedrijfsleven, waarin hij zijn pleidooi voor ‘herbronning’ uitgebreid onderbouwt.
Volgens de vaak in de media aanwezige Lans Bovenberg is de kredietcrisis boven alles een vertrouwenscrisis, die zich echter niet beperkt tot de economie. Ook de kwaliteit van relaties en de samenleving zelf worden aangetast. En dat terwijl vertrouwen in onze hedendaagse complexe samenleving steeds noodzakelijker wordt. Immers, om met de Duitse systeemtheoreticus Nikolas Luhman te spreken, ‘Vertrouwen is de reductie van complexiteit.’
In zijn artikel komt Bovenberg niet alleen met een diagnose van het gebrek aan vertrouwen, maar ook met een therapie. Voor de samenleving als geheel en voor het bedrijfsleven in het bijzonder.
Een belangrijk uitgangspunt is voor hem daarbij: de vertrouwenscrisis is een leermoment – een kans voor bekering. Never waste a good crisis.
De crisis is ontstaan door overmoed - een misplaatst geloof in het eigen ego. De crisis is een kans voor inkeer waarbij we ons vertrouwen herzien, aldus Bovenberg. Geen restauratie van oude wegen dus, maar de moed om nieuwe heilzame wegen in te slaan.
Zo’n weg is volgens Bovenberg niet wat hij wetticisme noemt: de verleiding om alle risico’s te voorkomen door de samenleving dicht te timmeren met wet- en regelgeving. Maar hoe meer regels van bovenop worden opgelegd, hoe minder mensen zich verantwoordelijk voelen voor hun gedrag. Ook het geloof in de autonome vrijheid van het individu dat zichzelf tot wet is en die niemand verantwoording schuldig is, ziet hij als een heilloze weg. In plaats daarvan stuurt hij aan op een derde koers, een smalle weg tussen ‘de Scylla van het wetticisme en de Charybdis van de bandeloze vrijheid van het individualisme’: een weg van genade en dienstbaarheid.
En dat is, aldus Bovenberg, ook de weg voor ondernemingen en ondernemers. ‘Elk bedrijf dient zich dezelfde zijnsvraag te stellen: wie dienen we en hoe kunnen we dat duurzaam waarmaken? Het bedrijf is er niet voor zichzelf; het is er voor de ander.’
Of Bovenberg met zijn pleidooi voor genade en dienstbaarheid veel gehoor zal vinden in de vaak cynische businesswereld? Het artikel biedt in ieder geval veel inspiratie om eens goed na te denken over de toekomst van dat zo noodzakelijke vertrouwen.
Terug naar boven
